موسیقی زبان بیان احساسات است و راهي براي سفر به دل انسان هايي از رنگ ،جنس و افكار متفاوت ان هم تنها به وسيله علاماتي كه معني راستين هيچ واژه اي را در بر نمي گيرند ! ... موسيقي يعني هم قصه شدن با انسان هايي كه شايد تنها وجه مشتركمان با هم انسان بودمان است ، ! ... و استعداد كه به رسم سرنوشت احساس ان هايي را بر سيم ها و پرده هاي يك ساز پياده مي كنند كه حتي به درستي نمي شناسنشان !

به قول چارلز داروین << موسیقی نیروی حیات بخشی است که با طرزی اسرارامیز خاطره های فراموش شده دورترین روزهای زندگی را در قلب ها بیدار می کند >> .

نیرویی که حتی با نداشتن ارتباطی مستقیم و قابل لمس با کلمات  نه تنها می تواند به طور خارق العاده ای بر جسم و جان انسان تاثیر بگذارد بلکه با شگرفی عجیب ، نبض احساس را هم به حرارت وا می دارد . نیرویی که اگر ان را از << پانشستگی >> و << سکون >> نجات دهیم می تواند چون فتاحی توانا حتی تائوتیت ها را هم با حقیقت دنیای واقعی اشنا کند ! و حال امروز این نیروی شگفت پیش روی ماست تا با حرکت دستانی نوازشگر چون پری افسایی توانا ، پژمانی و پریشانی را از تاروپودهای پژولیده روزگارمان بزداید و پدرامی و پرهانی را به عبور این و شب های بی پایدار پیوست دهد .شاید نحیف تر از انچه باید باشد به نظر رسد اما هیچ نحیفی نیست که از ریشه ای ستبر و پایه ای محکم جان نگرفته و نروییده باشد و این خود بهانه ای است برای ان چه می توانیم باشیم و

امروز به هر دلیلی نداریم !