نالد به حال زار من امشب سه تار من

این مایه ی تسلی شب های تار من

ای دل ز دوستان وفادار روزگار

جز ساز من نبود کسی سازگار من

در گوشه ی غمی که فراموش عا لمی است

من غمگسار سازم و او غمگسار من

اشک است جویبار من و نا له ی سه تار

شب تا سحر ترانه ی این جویبار من

چون نشترم به دیده خلد نوشخند ماه

یادش به خیر خنجیر مژگان یار من

رفت و به اختران سرشکم سپرد جای

ماهی که آسمان بربود از کنار من

در حسرت تو میرم و دانم تو بی وفا

روزی وفا کنی که نباید به کار من !