تبليغاتX
ساز دل

ساز دل

   سبک :

نوع صدا و ارکستراسیون ، نحوه اجرا و نوازندگی ، رنگ ها و چهره های متفاوتی از موسیقی ، وقتی کنار هم قرار می گیرند تشکیل یک سبک را می دهند . هر سبکی می تواند دارای شاخه ها و زیر شاخه های متعددی باشد اما با این حال ترکیب و بافت هر سبکی محدود است یعنی این که چه یک با یک ساز زده شود و چه با سازهای مختلف ، نباید از قالب مخصوصی که برایش در نظر گرفته شده خارج شود تا بدین ترتیب بر اساس صدایی که به گوش شنونده می رسد او قادر به تشخیص نوع سبک دلخواهش باشد .

در موسیقی پاپ ایران می توانیم سبک های مختلفی چون تکنو ، راک و ... را در کنار هم بشنویم که در مجموع همه این ها زیر شاخه موسیقی می شود که ما از ان به عنوان موسیقی پاپ ایرانی نام می بریم . این گونه استفاده سبک های مختلف را تلفیق می نامند و در موسیقی تلفیقی می توان سبک های مختلف را در کنار هم قرار داد و با استفاده از خلاقیت ، استایل های جدیدی را به وجود اورد .

  سبک ۶ و ۸ :

۶ و ۸ که به صورت کسر شش هشتم نوشته می شود یکی از ریتم های استانداردهای جهانی است که به وفور در موسیقی پاپ ایران کاربرد دارد . متاسفانه در ایران از سر بی علمی ، بیشتر از این که برای این استایل ، از واژه ریتم استفاده کنند ، ان را به عنوان یک سبک می خوانند هر چند که با توجه به وقت و سرمایه ای که در به کارگیری و ساخت این نوع ریتم در موسیقی پاپ ایران صرف شده و می شود این جمله زیاد هم هم اشتباه نمی باشد که بگوییم در این نوع ریتم دیگر صاحب سبک شده ایم . اما به هر حال از نظر علمی ، ۶ و ۸ یک ریتم و استایل است و نه سبک چرا که فضا ، رنگ و نوع ارکستراسیون یک موسیقی می تواند تعیین کننده سبک باشد نه تعداد اثاری که در یک ریتم ساخته و ارائه می شود . گفتنی است که این نوع ریتم را می توان در سبک هایی مثل تکنو ، متال ، هارد راک و ... نواخت .

   سبک تکنو :

تکنو یکی از سبک های مهم و رایج جهانی می باشد که اصطلاحا" ان را موسیقی روز می نامند چرا که به علت بالا بودن سرعت ( تمپو ) در ان ، بسیار مورد توجه جوان ها قرار می گیرد . این نوع موزیک سراسر ریتم می باشد و احتیاج به میکروفون گذاری و صداگرفتن از سازهای واقعی و اگوستیک را ندارد چرا که صداها در ان به صورت الکترونیک محض می باشند . البته یک سری سازهای اگوستیک را هم می توان با استفاده از رنگ امیزی های خاص در دل اینجور سازهای الکترونیک جای داد اما باز هم جنس الکترونیک را به خود خواهند گرفت . پایه و اساس این سبک به روی سازهایی است که صداهای غیر طبیعی تولید می کنند مثل سینتی سایزر که می توان با استفاده از ان ها فضاهای الکترونیک مورد نیاز این سبک را به وجود اورد . به طور مثال می توان از خواننده ای به نام اسکوتر نام ببریم که به علت ارائه اثاری بسیار هارد توانسته چندین بار جزء بهترین ها قرار بگیرد .

  سبک رپ :

این سبک نیز متعلق به سیاهپوستان می باشد و حتی ان را از بافت و ریشه خود می دانند . در سبک رپ ، این کلام است که به صورت انتقادی و اجتماعی حرف اول را می زند و بعد ریتم و مهم تر از این دو دیدیو کلیپی است که برای قطعات ساخته شده در این سبک می سازند .

بسیاری از موزیسین های دنیا ، این سبک را زیاد قبول ندارند و حتی به علت به وجود امدن این سبک ، دهه نود را دهه مرگ موسیقی نامیدند که پول و تبلیغات به جای هنر حرف اول را می زد ! چرا که معتقدند از ان جایی که این سبک تنها در یک ریتم نواخته می شود فاقد ارزش زیادی می باشد ! اما با این حال بر این عقیده هم هستند که ساختش کار هر کسی نیست گر چه خواندنش برای اکثریت کار زیاد سختی نیست ! چرا که به جای خواندن ، اکثرا" در ان صحبت می کنند و این باعث می شود هر کس خود را خواننده بنامد .

خواننده و اهنگساز بسیار معروف این کاره که توانست تحول عجیبی را نیز در موسیقی رپ به وجود اورد به طوری که خشم سیاهپوست ها را بر اورده کند جوان سفید پوستی به نام امینم فیتورینگ دیدو بود چرا که توانست جایزه اول موسیقی رپ را به خود اختصاص دهد .

  جاز :

موسیقی جاز ، موسیقی است که تولدش از امریکا اغاز شده است و بر اساس سازهایی چون پیانو ، کنتر باس ـ برای نواختن بیس ـ و درام ـ که یا با چوب یا براش ـ به عنوان سازهای اصلی و ساکسیفون ، ویلون و گیتار که اکثرا" به صورت سلو نواخته می شوند ارکستراسیون برایش نوشته می شود . همچنین در این سبک پرکاشن وجود دارد که معنای هر سازی را می دهد که بشود با ان تولید صدا کرد . هر چیزی که صدایش را در قاب ریتم بنوازیم ،پرکاشن می نامند .

  راک :

راک را نیز مانند بقیه سبک ها دارای شاخه ها و زیرشاخه های متعددی است . نوع ارکستراسیون و نوع درامی که در ان نواخته می شود تعیین کننده این نوع موسیقی است چرا که درام در ان عضو اصلی محسوب می شود که با تغییر هر شاخه ، نوازندگی درام هم متفاوت می شود . مثلا" در راک اندرول درام دارای کوک خاصی می شود و یا هارد راک که از درام های سنگین و خشن در ان استفاده می کنند سافت راک دارای درام ملایم تری است و یا هوی متال که ان هم جزء موسیقی های سنگین محسوب می شود چرا که صداهای گیتار برقی به صورت تعمدا" جوری در ان نواخته می شود تا بسیار خشن به گوش برسد . حتی موسیقی اسلویی که با این نوع موسیقی تلفیق می شوند هم زیاد موسیقی های ارامی نیستند .

ا از گروه های راک معروف دنیا می توان به متالیکا و یا گروه راک کلاسیک کویین که سرپرستی اش به عهده یکی از نابغه های عالم موسیقی که شخصی ایرانی به نام مرحوم فرخ بالاسر با نام مستعار فردی مرکوری بود اشاره کرد .

 

+ نوشته شده در شنبه 1386/06/31ساعت 23:17 توسط دلکوک |

   سه‌تار از سازهای مضرابی موسیقی ایرانی است. سه‌تار را معمولاً با مضراب نمی‌نوازند و با ناخن زخمه می‌زنند.
سه‌تار و انواع سازهای شبیه به‌آن مانند دوتار و تنبور و چگور در نواحی مرکزی آسیا و خاورمیانه رواج داشته است. به نظر می‌رسد که سه‌تار از قرن چهارم رواج داشته است.
این ساز در گذشته سه سیم (تار) داشته و اکنون چهار سیم دارد. بنابر گفته ابوالحسن صبا، سیم چهارم را درویشی به نام مشتاق علیشاه به سه‌تار اضافه کرده است. جنس کاسه سه‌تار از چوب درخت توت و دسته آن از چوب گردو است.

از سه‌تار نوازان معروف از درویش خان، میرزا عبدالله، ابوالحسن صبا، روح‌الله خالقی، عبادی، محمدرضا لطفی، جلال ذوالفنون و حسین علیزاده نام برد.

برخی از جمله عده‌ای از عرفا به آن «اوتار» نیز می‌گویند.
در گدشته براي از بين بردن اين ساز زيبا و دل نواز آن را چوب سگ زني ناميدند. ولي با تلاش بزرگان اين ساز اين مهم به انجام نرسيد.
سه تار از دسته سازهای مضرابی و يکی از سازهای خانواده تنبور و از اصيل ترين از نظر سابقه تاريخی از قديمی ترين سازهای ايرانی است. ساختار اين ساز شباهت زيادی به تنبور و دوتار داشته، از دو قسمت کاسه صدادهی و دسته تشکيل شده است.

اين ساز از ابتدا همان طور که از نام آن بر مي آيد دارای سه سيم بوده است اما با گذشت زمان کسانی چون ابونصر فارابی، ابوعلی سينا، صفی الدين ارموی و از متأخران ابوالحسن خان صبا لزوم افزايش سيم چهارم به اين ساز را درک کرده و سه تارهای امروزی دارای چهار سيم هستند. چهارم سه تار به سيم مشتاق معروف است و به روايتی از ابوالحسن صبا اين سيم را اولين بار درويشی به نام مشتاق عليشاه به اين ساز اضافه کرده است. کاسه سه تار از نظر ساختاری همانند کاسه تنبور و عود است ولی اندازه آن کوچک‌تر و اغلب طول قسمت کاسه ساز بين ۲۰ تا ۲۵ سانتيمتر مي باشد. در در قسمت انتهایی کاسه ساز ابزاری چوبين برای نگهداری سيم های ساز وجود دارد که عموماً سيم گير خوانده ميشود. سيم از يک طرف به سيم گير در انتهای کاسه و از طرف ديگر به گوشی های کوک شونده در انتهای دسته ساز بسته مي شوند.

کاسه سه تار را معمولاً از چوب توت ساخته مي شود ممکن است بر روی دسته ساز که عمدتاً از چوب گردو تراشيده ميشود و در معرض ساييدگی است از قطعات استخوان شتر يا به ندرت از عاج فيل استفاده گردد که با اين کار دسته ساز نمايي شبيه به دسته ساز تار پيدا ميکند.

سه تار دارای صدایي مخملين و ظريف بوده از آنجاييکه که با نوک ناخن انگشت سبابه دست راست نواخته مي شود، صدای ساز ارتباط مستقيمی با اعصاب و روان نوازنده پيدا مي کند و از اين رو سه تار را اغلب همدم اوقات تنهايي خوانده اند.
اغلب شنوندگان، ساز سه تار را دارای لحن و نوای غمگينی احساس مي کنند، اما نوازندگان معاصر موسيقی ايرانی در تلاش برای توسعه موسيقی مدرن و نوی ايران، اثار زيبايي آفريده اند که با حال و هوايي که تا دو دهه پيش از اين ساز تصور ميشد کاملاً متفاوت است. نوازندگان و آهنگ سازانی مانند حسين عليزاده، مسعود شعاری، جلال ذوالفنون با الهام از متقدمين چون ابوالحسن صبا، نورعلی برومند، سعيد هرمزی و ديگران، اثار باارزشی با ساز سه تار خلق کرده اند.

 << برگرفته از سایت نت اهنگ >>

 

+ نوشته شده در یکشنبه 1386/06/25ساعت 13:51 توسط دلکوک |